Vandaag gaat het over kussen.

Ik word rond vier uur, half vijf wakker, ik zet heel zachtjes Radio 4 op, ik druk m’n hoofd heel diep in m’n kussen en dan gebeurt het, dan vormt zich in het deel van mijn hoofd boven de ogen een soort vierkante ruimte met wanden, een huis waar ik doorheen dwaal, kamer voor kamer, op zoek naar iets, zonder moeite, tot ik het vind, nee, tot het mij vindt, een woord, een zin, een gedachte, een gevoel, een beeld soms, en ik op de tast mijn schrift pak waarin ik blindelings mijn schrijfweg volg, in nauwelijks leesbare tekens neer pen wat mijn hoofd is binnen gedrongen, om dat niet veel later, als het dag is, tot een geheel te maken zoals dit, de zoveelste baby, karakter, inhoud, vorm, en ja, de een is mooier dan de ander, maar het is voor altijd je kindje.


  • Facebook B&W