Vandaag gaat het over elkaar.

Dertigduizend jongeren uit heel Europa reisden naar Rotterdam. Sommigen zaten 35 uur in de bus omdat ze in Albanië wonen. Een meisje van 19 uit Oekraïne had een jaar voor het vliegticket gespaard. In Rotterdam en wijde omgeving hadden duizenden gezinnen hun huis open gesteld om de jongens en meisjes drie dagen een bed te bieden. Ik spelde de berichten in de krant. Kwamen ze voor een popster? Voor geld? Voor wat? Ze kwamen voor elkaar. Om samen te zijn en zich verbonden te voelen. Zelf ben ik niet gelovig maar je zou er bijna jaloers op worden. De driedaagse was georganiseerd door de religieuze commune van Taizé in Frankrijk, die open staat voor alle geloofsrichtingen. Kun je nagaan, dacht ik bij mezelf, hoezeer die jongeren snakken naar elkaar, naar het elkaar leren kennen door met elkaar te praten en met elkaar te zijn. Ook, zeiden ze, komen we om onszelf en de wereld een stukje beter te maken. Wat je er verder ook van vindt, het is geen gekke gedachte. Vind ik.