Vandaag gaat het over high five.

Bij uitzondering voeg ik aan dit mwv’tje niet een zwart-wit foto uit de jaren vijftig toe, maar een You Tube link naar een recent filmpje. Opgenomen door een camera zonder geluid, direct na afloop van de Algemene Beschouwingen in de Tweede Kamer vorige week vrijdag. U ziet de vreugde bij het kabinet over de (voor hen) goede afloop. Dat mag. U ziet ook de euforische high fives waarmee menigeen de ander in extatische jubel behandtast. Dat mag niet. Althans, dat ziet er ‘een beetje eng’ uit, zoals iemand mij mailde. Ik noem het: kinderlijk en misplaatst. Een minuscule meerderheid van 1 zetel zou na het doordrukken van de eigen zin ten opzichte van de grootst mogelijke minderheid de nodige bescheidenheid moeten betrachten. Sowieso vind ik het idioot dat ministers die met grote moeite serieuze wetsonderwerpen door de kamer hebben gesleept, daarmee daarna uitbundig worden gefeliciteerd. Het is geen wedstrijd. Of een verjaardag! Het geeft mij als kijker/kiezer het ongemakkelijke gevoel van een politiek steekspel; ik voel me buitengesloten. Daar, in die veel te breed lachende gezichten, proef ik: zo, die poets hebben we de meute ook weer gebakken.

https://www.youtube.com/watch?v=JPxIqEoQNv4


  • Facebook B&W