Vandaag gaat het over zoroastrisme.

Op de mooie Iran-tentoonstelling in het museum van Assen hangt tussen 8000 jaar cultuur ook een informatiebord over het oude wereldgeloof dat de Perzische Rijken tot 900 na Chr., toen de islam Iran overviel, beheerste: het zoroastrisme. Moeilijk woord. Eenvoudige godsdienst. Een god – Auramazda - , een profeet – Zoroaster – en twee mogelijkheden: goed en kwaad. Daartussen, dat weten we, zitten we als mens gevangen. Het mag duidelijk zijn dat we voor het goede moeten kiezen. Dat doen we door Humata – Goede Gedachten -, Hukata – Goede Woorden – en Huvarashta – Goede Daden. Hoe simpel kan het zijn? Wat mij nog extra aansprak was, dat centraal in de adela

argod die Auramazda afbeeldt een oude wijze man staat. Kijk aan, ooit was de wijsheid oud omdat de ouderdom wijsheid brengt. Kunnen we, nu onze god dood is, en zijn dienaren nog slechts van kwade lusten bezield, niet terug naar toen, terug naar de eenvoud van de allesomvattende keuze: die tussen goed en kwaad? Het zou mij passen, en niet alleen omdat ik oud ben.


  • Facebook B&W