Vandaag gaat het over daluren.

Er helpt geen lieve moedertje aan: een steeds groter deel van de bevolking bevindt zich in de daluren. Gelukkig heeft de NS haar prijsbeleid daar op aangepast zodat de werkende jeugd onder elkaar opgepropt in de spitstreinen kan staan, zonder ook nog eens oog in oog of bil aan bil te komen met dat deel van de natie dat ze, om eerlijk te zijn, vanwege het lijnenspel, het grijs en grauw en de overeenkomst met hun opa en oma liever niet binnen hun comfortzone hebben. Zo ziet de treinreiziger tussen half negen en negen uur ’s ochtends een weldadige rust op de perrons komen waarna vanuit roltrappen en liften het leger daluu

rders van het versleten cement bezit neemt, reikhalzend uitkijkend naar de halflege, gele monsters waarmee ze comfortabel, duurzaam en goedkoop kunnen afreizen naar hun museumkaart bestemming. Goed geregeld, niet?


  • Facebook B&W