Vandaag gaat het over gerief.

Wat later opstaan, rustig ontbijten met de krant en je hoofd schudden over al het leed in de wereld en de stommiteit van anderen, lange wandeling, luie lunch, een boodschapje hier en daar, een klusje in huis, een uurtje achter de computer, een vrije dag is zo voorbij. Wat hebben we het goed! Armoe, honger, geweld en pijn zitten keurig achter glas in een kijkkastje; dat is van hen, de anderen, niet van ons, gelukkig. Geriefelijk, dat is het woord voor hoe we zijn. Met als grote gevaar, suggereert de Oostenrijkse schrijver Bernard Kathan in zijn boek ‘Schone neue Kuhstallwelt’, dat we koeien worden. We hoeven maar te knikken en al onze natuurlijke behoeften worden bevredigd. De prijs is dat we apathisch worden, niet meer nadenken, niet meer meedoen. Ik kan wel klagen dat het allemaal niet goed gaat met de samenleving, maar hoeveel zin heb ik zelf nog om actief te zijn, om raadslid, bestuurder, vrijwilliger te worden? Nederland heeft er jaarlijks honderdduizenden nodig! Berust ik of kom ik in actie?


  • Facebook B&W