Vandaag gaat het over tatoeage.

Net als de ratten uit het Parijse riool komen bij veertig graden boven nul ook steeds meer tattoes aan de oppervlakte. Een imposante, maar bar slecht uitgevoerde leeuw bijvoorbeeld, trillend op het bovenbeenvet van een schaars geklede Engelse op de Place de la Concorde. Wat doet dat beest daar? Wat wilde zij ermee zeggen, ooit? De Engelse wordt gevolgd door een bont gezelschap getatoeerden, de ergsten tot hoog in de nek en de meesten bevlekt met allerlei onduidelijke taferelen. De meest opmerkelijken zijn de bont en blauw geprikte pappa’s en mamma’s van kleine kinderen. Hoe kun je zo ta

toegetakeld opvoeden?! En dat moet er allemaal met veel pijn en tegen forse betaling weer af als ze de jaren der wijsheid bereiken of te vaak voor banen worden afgewezen, denk je dan. Eenzaam hoogtepunt van het tattoo-feestje is een mooi jong stel dat zich voor het Louvre omstrengeld laat vastleggen, en wel zo dat de roos op haar arm voeding krijgt van de waterval op zijn borst. Zo kan het dus ook. Voor eeuwig, hoop je dan maar.