Vandaag gaat het over massa.

De nieuwe democratie, het recht van eenieder, zwart, bruin, geel of blank, rijk of arm, lbth tot z, om daar te zijn op deze aardkloot waar hij wil zijn en zich daartoe schier eindeloos te laten verslepen, laat zich zien in het massatoerisme, op z’n top in steden als Rome, Florence, Barcelona, Londen en Parijs. En ja, hoera, wij blazen met Amsterdam heus ons partijtje mee. Waar een mens al niet blij mee kan zijn. In de stromende regen stonden ze gisteren huiverend in eindeloze rijen te wachten bij de Notre Dame,

het Louvre, bij Rodin en bij Musee d’Orsay. Wachten waarop? Op de vervulling van hun droom: ik ben hier, dus ik ben. Maar als je dan met allemaal bent, blijft er van de fameuze Impressionisten op de 5de etage van Orsay niet veel meer over dan een ernstig gebrek aan ruimte en zicht tussen dringende lijven: schilderij-foto-stapje-schilderij-foto-schuifeltje-au!! -oh pardon. Wie hing daar? Ik dacht Renoir. Gaan we thuis zien. Nu koffie, ik ben kapot. Even geduld: rij van honderd. Hoogtepuntje: Van Gogh. Veruit het drukst. Frankrijk - Nederland: 0-1. Waar een mens al niet blij mee kan zijn.


  • Facebook B&W