Vandaag gaat het over Parijs.

Ook al ben je er twintig keer geweest, elke keer word je weer verrast door de ontzagwekkende opeenvolging van brede boulevards, de ene onvermijdelijk overgaand in de andere, belijnd door gebouwen die nog altijd prachtig zijn, maar alleen op afstand, want dichtbij slaat de verloedering van de westerse overdaadmaatschappij, aangevuurd door het massatoerisme, je de ogen dicht. Maar gelukkig zijn ze er nog, de kleine, groene pleintjes, de rustige straatjes en ook, zeker ook, de obers die, hoewel gesloopt door werkdagen van 12 tot 12, opmerkelijk aardig, open en attent zijn tegenwoordig, gemeend dankend voor de fooi na een voortreffelijke maaltijd (oesters! Confit de canard!). Gisteren was het 40+ graden op de Boulevard de la Madeleine. Duizenden toeristen uit de hele wereld lieten zich in een lange rij geselen door de gloeiende zon om de Opera Garnier te kunnen zien. Dan ben je wel wat als stad.


  • Facebook B&W