Vandaag gaat het over kalm.

Kalm is een achternaam in Zweden. Past goed bij ze. Zouden wij ook meer moeten hebben, zo’n achternaam. En dan er naar leven. Soms lijkt het alsof we elkaar alleen nog maar voor rotte vis kunnen uitmaken. Zeer wenselijk is: een heel pond minder opgewonden standje, minder meningen over minder, meer staking van het schelden op het net, weer meer heer in het verkeer. Zelf heb ik mij als Koning Ongeduld met de nodige moeite gedisciplineerd om kruispunten en zebrapaden omzichtiger te benaderen. Met name wanneer ik een moeder met kleine kinderen op een stoep ontwaar, trap ik onmiddellijk op de rem en geef met een ruimhartig armgebaar aan dat ze kunnen oversteken. Bonus: het is voor mij op mijn leeftijd de beste manier om nog een brede, dankbare glimlach van een mij onbekende vrouw te ontvangen. Warm aanbevolen.