Vandaag gaat het over lucht.

Het is kwart over drie. ‘s Nachts. Waar ik ben, staat de lucht al vastberaden op het land. Boven het zwarte water van het meer gloeit de zon geel in het staalblauw. Aan de horizon waait het groen van duizenden bomen. Hout dat houvast biedt tussen wind en water. Men is hier kalm. De ouders zitten rustig bij elkaar, terwijl de zonen ver komen met voetballen. Men heeft hier tijd. Er is geen nacht, nauwelijks. Er is geen dag straks, als het winter is. Niet echt. Daar waar de bossen eeuwig zingen telt men de uren niet.


  • Facebook B&W