Vandaag gaat het over wroeging.

Tolstoi schreef dat ook de wetenschap geen antwoord heeft op de belangrijkste vraag: hoe moeten we leven? Werd het mij gevraagd, dan zou ik zeggen: leven zonder wroeging. Door rechtvaardig zijn. Elke keer weer. Naar de anderen, naar jezelf. Dat gaat lang niet altijd lukken. We zijn geen heiligen. Maar wanneer je het bent, rechtvaardig, dan voel je dat: prettig, fijn, goed gedaan, lekker slapen. Was je het niet, dan weet je dat. En blijft het bij je als de zeur van een zweer. Wroeging. Ik lunchte voortreffelijk maar gaf de plezierige, deskundige bediening geen cent fooi. Waarom niet? Weet ik zelf eigenlijk ook niet. Het kwam zo uit. Ik denk er aan. Het zit me dwars. Ik wil er terug. Bijbetalen.