Vandaag gaat het over potverdrie.

Of jeminee. Of potjandorie. Of stofferenbliknogantoe. Of shit, nee sorry, shoot. Of gadverdegadver. Of jeetje. Of gvd. Over alles dus wat er was aan woede uitingen toen je nog een jens voor je kanis kon krijgen als je verdomme durfde te zeggen, en nog een schop voor je schenen erbij als je godverdomme fluisterde of zonder pardon zonder eten naar bed als je buiten het gebed om, de naam van de Here misbruikte door je ergernis over iets in de roep ‘Jezusss’ om te zetten. En dat is nu allemaal fuck geworden. Een vriendin schreef me dat ze van haar vader onder geen beding ‘mieters’ mocht zeggen. Zo ordinair. Ik besef me dat er nog veel meer suffe voorlopers van het hippe fuck moeten zijn geweest. Wie het weet mag het zeggen. Maar zachtjes. Laat zij die rusten in de eeuwigheid van de beleefde vorm het niet horen.


  • Facebook B&W