Vandaag gaat het over nooit.

Nooit gedacht dat ik, zoals gisteren, nog eens onder leiding van een gedreven, Hollandse ex-direct marketing guru op de tartan baan van een stadion in een oost-Spaanse badplaats samen met tien Hollandse pensionado’s op leeftijd anderhalf uur rek- en strekoefeningen zou doen en dribbelsprintjes zou trekken. Nooit gedacht. En dat, omgeven door vele tientallen extreem soepele, dartele, atletische en gespierde jongens en meisjes die op alle delen van het veld en de baan in de heerlijke Mediterrane ochtendzon hoog sprongen, hard liepen, estafette oefenden, voetbalden, snelwa

ndelden, speer wierpen en vooral, vooral dat, ernstig en ontspannen met elkaar enorm veel plezier en levenslust uitstraalden. Grote indruk maakte een IJslandse jongen die zijn T-shirt uittrok en daarmee zijn prachtige torso aan een verlegen Spaans meisje (en aan ons) liet zien. Op de treden van een trap deden we, ons met een hand vasthoudend aan de leuning, voor de koffie uit nog wat achillespees- en kuitspier-oefeningen, terwijl steeds nieuwe zoete, lieve jeugd tussen ons door het stadion in stroomde, op weg naar hun leven. Wat zagen ze? Wat dachten ze?