Vandaag gaat het over geheugen.

Ik herlees soms stukjes dagboek. Op 27 oktober 2007 schrijf ik: ‘Ik drink niet. Voor het eerst in veertig jaar. Ontwenning. Duizelingen. Angstig.’ Een paar dagen later: ‘Zonder drank ben ik lichter, vrolijker, liever,’ zegt mijn vrouw. Precies diezelfde woorden spreekt zij ruim tien jaar later opnieuw uit nu ik, zonder het geringste besef dat ik dat niet voor het eerst doe, opnieuw ben gestopt met drinken! Hoe werkt ons geheugen dat we ook gewichtige gebeurtenissen als deze compleet vergeten? En wat veegt dat geheugen allemaal nog meer naar de ondoordringbare diepten van onze vergetelheid? Hoeveel of hoe weinig van ons leven weten we eigenlijk nog, als het zo werkt? Ergo, hebben we wel het leven geleefd dat we denken geleefd te hebben?


  • Facebook B&W