Vandaag gaat het over zorg.

De Volkskrant levert een dikke (commerciële) bijlage over ‘mensgerichte zorg’. Niet alles wat commercieel wordt opgedrongen is het direct weggooien waard. Deze bijlage bood honderdduizend woorden over de vele zorg die hoort bij oud worden en de zorgen die dat geeft. Gelukkig kwam ook professor Rudi Westendorp aan het woord die zich afvraagt welke zorg in vredesnaam niet ‘mensgericht’ kan zijn. Het antwoord gaf de bijlage zelf. Specialisatie, versnippering, bureaucratie, systeemliefde, onderbezetting, werkdruk, ze vormen een rij omvallende dominostenen die zorgt dat veel zorg precies niet dat doet waar goede zorg voor bedoeld is: zet de afhankelijke, behoeftige patiënt

die mens is op de eerste, de tweede en de laatste plaats.