Vandaag gaat het over schrikkeljaar.

Gisteren was het 29 februari maar niet heus. De laatste 29 februari was in 2016, pas in in 2020 komt er weer eentje. Maar een enkele keer in de vier jaar jarig zijn, dat lijkt me wel wat. Het doorbreekt de sleur, het is apart dus je krijgt meer bezoek en grotere cadeaus, je kan er langer op terugkijken en langer naar uitzien, en, althans dat zou ik doen, je blijft langer jonger want je springt gewoon van 48 naar 52 en 52 naar 56 en zo verder. Mooi vind ik ook dat in onze tot op de milliseconde geregelde wereld niets bestand is tegen een net niet perfecte rondreis om de zon van de aarde, wat ons noopt om elke vier jaar met z’n allen een sprongetje te maken van 365 naar 366. Een extra dag om alles wat we in 365 dagen niet voor elkaar kregen, goed te maken. Plus een extra mawovrij’tje, als het goed valt. En ik tijd van leven en schrijven heb.


  • Facebook B&W