Vandaag gaat het over minder.

Er was een tijd dat ik een groot totaal van 22 wc’s en 6 urinoirs de mijne mocht noemen. Je kan maar ergens blij mee zijn. Op een vreemde manier stonden die toiletten voor de progressie in mijn leven. Van de bovenetage met 1 WC zonder badkamer, naar een doorzonwoning met 2 Wc's en een door vrienden bij elkaar betegelde en geloodgieterde badkamer ging het zomaar in een grote stap naar een kantoorpand vol toiletten en huizen waar we er drie hadden, op elke etage 1. Gemak dient de mens. Inmiddels is het kantoorpand verkocht, is de zaak gesloten en gaan we afscheid nemen van vier badkamertjes en drie WC’s in ons Franse huis. Resteren er nog drie. Beneden aan de weg rollateren de bewoners van het bejaardentehuis met de toepasselijke naam ‘de Rijp’. Ze hebben allemaal een eigen toilet. Een geruststellende gedachte.