Vandaag gaat het over beeldenstorm.

We leven in een niet voor mogelijk gehouden tijd. Als de Haarlemse monumenten tekenaar Sak van den Boom je door zijn stad gidst, leidt hij jouw verraste blik naar de talrijke sokkels aan de gevels van de Grote of St. Bavo kerk die al eeuwen leeg staan. De beelden verdwenen in de Beeldenstorm, behalve het beeld van Maria met Kind hoog in een nok. Daar konden de woedende protestanten in de 16de eeuw niet bij. Maar nu, vijf eeuwen later, wordt Prins Maurits voor het museum met zijn naam van zijn sokkel gehaald. J.P. Coen en Piet Hein zullen volgen, admiraal Van Heutz zeker ook. Als rechtgeaarde Tromp hoop ik dat ze van mijn 'Bestevaer’ Maarten Harpertszoon Tromp’s grafmonument in de Oude Kerk van Delft zullen afblijven. Overigens moet ik van zijn zoon Cornelis niets weten. Diens immense ego en in schimpschriften beschreven woede uitbarstingen zijn in latere eeuwen alleen overtroffen door die van de in 1946 geboren Donald J. Trump. Op dit heerschap zou ik maar wat graag de vloot van mijn zee- en eerbiedwaardige Tromp-genoot af willen sturen. Intussen stormt het in mijn hoofd: wat is dit voor een tijd dat we onze identiteit denken te kunnen vinden in de verbanning van de kwade geesten uit ons verleden? Maakt dat ons goed?


  • Facebook B&W