Vandaag gaat het over gram.

Goed woord, gram. Er zit grom in en ook iets van grim-mig. Je gebruikt het in de uitdrukking ‘je gram halen’. De grote jongen op de speelplaats sloeg je, nota bene in het bijzijn van je klasgenoten, maar jij haalde je gram door hem even later over je uitgestoken been te laten struikelen. Plat op z’n smoel! Wat haalde je daar nu eigenlijk toen je je ‘gram haalde’? Er is een mooi Oudnederlands woord voor: genoegdoening. Je kreeg genoeg door te doen, door je poot uit te steken en daarmee met hem gelijk te komen, op zijn minst, en meteen ook je woede te koelen. Gram gaat dus vooral over vernedering, vernederd worden. Is er iets wat we erger vinden dan dat? Waarschijnlijk niet. Daarom gaan we koken van woede en moet dat gekoeld worden. Hoe? Door je te wreken. Veel woede wordt in onze maatschappij niet gekoeld, veel gram wordt niet gehaald. Wraak past niet meer zo goed, het duel is afgeschaft. Het gevolg is wel, dat we vaak niet genoeg krijgen, dat we blijven koken. Vandaar dat grimmige, vandaar die grom, dat gistende binnenste. Voer voor psychiaters.


  • Facebook B&W