Vandaag gaat het over jaar.

Een nieuw jaar is een merkwaardig begrip. Niet het jaar zelf, het feit dat de aarde in 365 dagen om de zon draait is wel een vernoeming waard, maar de dag dat we dat jaar laten beginnen is natuurlijk volstrekt arbitrair. Dat kan elke dag zijn. Was ik in de positie geweest (iemand moet het toch doen) om die dag te bepalen, ik had hem niet zo dicht bij Kerstmis gekozen. Nu is de lol er in een dikke week af. Ja, wel met mooie tussentijd, maar toch, plezier moet je als het even kan spreiden. En dit kon. Aan Kerst kun je beter niet tornen, ofschoon Europese expats in Zuid-Amerika doodleuk op 21 juni de kerstboom optuigen en Stille Nacht gaan zingen. Wij hier op het noordelijk halfrond willen het begin van het nieuwe jaar waarschijnlijk veel liever op 21 of 30 juni hebben, het begin van de zomer. Eindelijk kan de kachel uit, meestal toch wel een zonnetje erbij, met z’n allen lekker buiten, koele champagne bruist dan op z’n best en…niet te vergeten…zijn we meteen dat verrekte vuurwerk kwijt omdat je daar rond de kortste nacht hoegenaamd niets van ziet. Nou goed, voor wie dit hoofdschuddend leest en denkt: de bubbels zijn hem naar het hoofd gestegen: toch gelukkig nieuw jaar!