Vandaag gaat het over vriendin.

Vorige week heb ik er een vriendin bij gekregen. Vroeger was ze mijn opdrachtgeefster en strenge meesteres. Van niemand kon ik zo op mijn donder krijgen als ik een dag te laat was met inleveren. Geen ander wist zo feilloos de vinger op de zere plek te leggen en mij zonder omhaal of pardon te vertellen dat ik 'deze keer een zwakke tekst' had geschreven. 'Dat ben ik niet van je gewend, Ferry,' voegde ze er dan met enige knerp in de stem aan toe. Maar ook kreeg ik van weinig anderen zulke mooie, afwisselende opdrachten en zoveel vrijheid om het aangegeven kader met mijn eigen creativiteit in te vullen. Meer dan een kwart eeuw lang was ik haar uit het oog verloren. Ineens kreeg ik van haar een reactie op een MaWoVrijtje. Er is ongetwijfeld veel slecht aan Facebook, maar dit niet. Ze wilde lunchen aan zee. Slibtongetjes met de mond vol verhalen en een open blik op de pracht van de branding onder een lucht vol blauw met wolk. Wat een power nog en uitstraling van levenswil. Begin dit jaar is ze gestopt met roken. Volgende maand wordt ze 86. Bij het afscheid riep ze, terwijl ze in haar auto stapte: 'Blijf je in de buurt?!' Een vraag met een opdracht. Net als vroeger.


  • Facebook B&W