Vandaag gaat het over geluk.

Je moet geluk hebben om in een tijd geboren te zijn dat ook Freek de Jonge leefde. En dezelfde taal sprak als jij! Ik merk dat ik boos word als mensen kritiek op hem hebben omdat ze vinden dat zijn optredens soms tegen vallen. Hoe durven ze! Slechts een enkele voorstelling van deze boven-meester te hebben mogen bijwonen moet al voldoende zijn voor een gelukzalig leven. En dan is er voor je muzikale en emotionele zinneprikkelingen nog een tweede uitzonderlijke Nederlandse talent in onze tijd, Herman van Veen. We zagen, hoorden, voelden en beminden hem in een euforisch Carre waar mensen uit het hele land naar toe stromen om zich, voor even weg uit de boze buitenwereld, door hem en zijn muzikanten een lange avond lang te laten rond leiden in een sprookjespaleis van muziek en tekst. Met superieure dans en gekkigheid als bonus. Toen de zaal tegen elven was leeggestroomd keerde de meester met zijn keurkorps voor een stuk of honderd achterblijvers terug op het podium voor de ene na de andere encore, als om te laten zien hoe energiek hij nog is op zijn 72ste. Freek voor de prikkel van je verstand en je geweten, Herman voor de gloed van je hart en de streling van je oor; lang mogen ze (nog) leven.


  • Facebook B&W