Vandaag gaat het over iPhone.

Samen met Paus Franciscus zing ik graag in het koor dat de totale overgave beweent waarmee de mens van nu het moede hoofd in afzondering buigt over het heil dat iPhone heet. Overvolle treinen met uitsluitend zicht op hoofdkruinen, afstandelijke meisjes in volle galop door de winkelstraten met hun foon als trofee op de hand gedragen, bestuurders van auto's die kinderen doodrijden, fietsers die levensgevaarlijke capriolen uithalen om hun ringeling uit de binnenzak te wurmen, oma's die ontbijten lang hun sociale positie checken, kleinkinderen die de Monopoly en Rummy

cup van opa achteloos opzij schuiven ten faveure van de games op zijn iPad; de digitale klachtenlijst is lang. Apotheose van deze Hoogmis was de jongen die vorige week na een nacht stoepslapen voor de Apple store op het Leidseplein naar buiten kwam met zijn iPhone X van 1300 euro als een hostie triomfantelijk boven het hoofd geheven. Ik zag hem en het daagde me. Steve Jobs is de Messias die ons niet De Boodschap bracht, maar de Gouden Schep waarmee we eindeloos elke dag weer kunnen schatgraven in een grot barstensvol ideeën over onszelf en de ander. Nooit vertoond, van nu af aan voor altijd gekoesterd.


  • Facebook B&W