Vandaag gaat het over slijpen.

Radio 1 wekte me nu eens niet met het gebral van Trump maar met Window of My Eyes van Cuby+ Blizzards. Een hele verbetering. Ofschoon in zeer matig Engels geschreven en in Drents Engels gezongen door Harry Muskee is het een zalig slepend bluesy nummer met als tekstuele highlight de regel 'Looking for a way to be the one that I am'. Dat ging er destijds in als koek bij ons, onzekere vroege twintigers, onderweg vanuit de bedwelmende, maar vooralsnog onbegrepen sixties naar een vorm van volwassendom in de supersofte seventies. Het liefst zochten we voor onze zoektocht naar onszelf in een donkere ruimte met de laatste visnetten het lichaam van elkaar om ons in de lichte cadans van de slepende Cuby gitaren over te geven aan het betere slijpen, een dansvorm met hoofden opgeborgen in de halzen, onderlijven aaneen

gedrukt onder dwingende armen en voeten in sleepstand. 'To (bedoeld is waarschijnlijk 'through') the window of my eyes I can see the rainy day’, kweelde Harry. Zwijmel mee op You Tube en sluit jezelf in de armen.