Vandaag gaat het over bierkaai.

Er is ongetwijfeld een kant aan mij die hard is, cynisch, snel geërgerd, ongeduldig, mismoedig. Dat is de journalist, de misantroop. Maar ook kan ik ('best wel,' zegt mijn omgeving) vrolijk zijn, humorvol, behulpzaam, ondernemend. Dat is de vriend, de helper, de vader, de geliefde. Zo hebben we allemaal wat. Overontwikkeld bij mij is de nauwelijks te onderdrukken neiging om de strijd aan te gaan met de gevestigde orde, om politiek en overheid te bevragen op hun legaliteit, om hogere machten, zij het instituten of personen, te willen ontkrachten. Al in 1994 drukte ik 17000 exemplaren van een zelf geschreven pamflet dat 'Het Failliet van de politiek' als titel en leidraad had. Behalve een welwillend briefje van toenmalig premier Kok leverde het weinig op. Twintig jaar later was ik mede oprichter en strijdvaarder van een beweging die - ik kan het ook niet meer helpen - 'De Gelukkige Burger' heette. En verdween. Zo vechten wij allen in ons leven zo onze gevechten tegen de bierkaai. In Amsterdam liet je het vroeger wel uit je hoofd om tegen de vechtersbazen die op de Bierkade woonden, te gaan knokken. Je verloor geheid. Vandaar.