Vandaag gaat het over knijpstem.

Ik zou niet gauw met een Amerikaanse vrouw trouwen. Ik woonde daar op de aanhankelijke leeftijd van 17 jaar, maar ik kon als tijdelijke geliefde uitsluitend het enige meisje in de klas aan, dat me niet tot wanhoop dreef met het soort messcherpe knijp in de stem dat we allemaal van Amerikaanse televisieseries kennen. Gelukkig voor hen hebben Amerikaanse mannen er blijkbaar geen last van, maar mijn oren zijn overgevoelig voor knijp. Zodra het knerpt haak ik af. Helaas is de knijpstem de laatste jaren de oceaan overgestoken en heeft ook de Nederlandse meisjeskelen bereikt. Ik ben toch zo benieuwd naar de oorzaak; zou er dolgraag een goed verhaal over willen lezen. Maar feit is, en wellicht was het u ook al opgevallen, dat het scherpen, snoeien en snijden ook in de normaal zo welluidende Hollandse vrouwelijke stembanden in opmars is. Luister maar eens naar de radio. Wat daar tegenwoordig door de microfoon mag knijpen

en knerpen zou vroeger al in de eerste sollicitatieronde zijn afgewezen. Helemaal verdwenen is het zoetgevooisde nog niet (kijk en luister naar Amber Brandsen, sinds kort op het Journaal!) , maar ik vrees het ergste. Iets in de ontwikkeling van onze maatschappij maakt, dat vrouwen die iets willen zeggen, gaan knijpen (en ja, dat ook, dat mannen steeds harder gaan praten). Maar wat?


  • Facebook B&W