Vandaag gaat het over post.

Net voor de zaterdagavond begint nog even de brievenbus geleegd. Dat had ik beter niet kunnen doen. Het Systeem achter de museum jaarkaart meldt me dat ik voortaan mijn tronie op de kaart moet hebben wil deze geldig zijn. Of ik dat gezicht van mij maar even wil uploaden via hun www. Maar, hoe en hoezo? Nog even verder lezen. Geen woord ter verklaring. Mag ik zelf bedenken. Zal wel fraude zijn. Buren die met de kaart van de buren gratis naar Rembrandt gaan kijken. Ben ik mooi klaar mee. De brief sluit af met de nieuwe slogan van de musea: 'Ons echte goud, dichterbij dan je denkt'. Nee, dat verzin je! Echt niet, dat verzinnen zij! Volgende envelop. De ING, jawel. Het Systeem dat MiFID II heet, echt, ik verzin het niet, heeft verzonnen dat ik voortaan voor elke beleggingshandeling een juridische entiteit, de Legal Entity Identifier (LEI) nodig heb. Of ik die maar even bij de Kamer van Koophandel (bestaat die nog?) wil aanvragen en ja, er zijn kosten aan verbonden, maar hoeveel, dat moet ik aan de KvK vragen die op deze manier weer een jaartje langer onzichtbaar kan zijn. Brief drie. De zorgverzekeraar slaat mijn eigen risico aan voor 2.85 euro inzake een tubetje zalf en voor de 'terhandstelling met begeleidingsgesprek door de apotheek'.....12.15 euro! Ook hier slaat Het Systeem toe. De Zorg en de Overheid hebben ongetwijfeld hun redenen voor deze 'maatregel om de financiering van de zorg in de hand te houden.' Maar de dommigheid is dat de toch al zo argwanende burger hier niets van begrijpt en de arme apothekersassistente haar papierstapeltje en overbodige uitleg aan elke onwillige klant moet opdringen. Tja, zo is het nu eenmaal, hoor je dan. Tja, zo raast het onpersoonlijke Systeem als Harvey voort om ons onder water te krijgen. Goede raad is duur. Alhoewel, het begint met nooit meer op zaterdagavond de brievenbus legen. Stom, stom.