Vandaag gaat het over onvoltooid.

Een voltooid leven is er voor wie zich bij het onvoltooide in het leven neerlegt. Niet langer hunker je naar een nieuwe dag. En nee, je gaat niet nog een derde taal leren. Het reizen ligt achter je, laat de einder de einder blijven. De dag van morgen mag, maar voor boterham 83.184 met hagelslag, kopje koffie 59.438 en TV-voetbalwedstrijd 16.576 is geen dwingende noodzaak meer. Die bergtocht van zes uur met spectaculaire vergezichten, je zult 'm nooit maken. Dat boek dat al zo lang sluimert in je geest, het hoeft niet te worden geschreven. Het vaste plan om minder te drinken en af te vallen is vervaagd. Het doel leek zo aantrekkelijk maar is dat niet meer. De uitdaging daagt niet langer, de leeg gespeelde geest legt het hoofd in de schoot van de verpleegkundige, het versleten lijf ligt lamgeslagen. Nog zoveel te doen, maar nee, het is gedaan. Het is niet voltooid, dat leven van je, oh zeker niet, zal het ook nooit zijn, maar je berust in het onvoltooide er van. Het is goed zo, mooi geweest.