Vandaag gaat het over alcoholloos.

In vervolg op MWV 283 over drank van vorige week vrijdag en de reacties daarop ben ik mij bewust geworden van de oeverloze geregeldheid van mijn alcohol inname. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat deze sinds een jaar of vijftig dagelijks is. Niet veel (alhoewel) maar gestaag en met overgave, onderbroken door een toenemend aantal feestelijke gelegenheden tijdens welke de consumptie zo maar (alhoewel) grote hoogten bereikt. Met als gevolg een stap voor stap teruglopende mate van fitheid. Ik noem u vlagen van moeheid, lusteloosheid, duizelingen en vergeetachtigheid naast stramheid, hoofdpijn en slapeloosheid. Ik hoop en verwacht dat u dit herkent. Opdat ik hier niet alleen in ben. Dat moest dus maar eens afgelopen zijn. En radicaal. Geen druppel meer! Kijken wat er gebeurt. Ik kan u de eerste resultaten melden: wrakkig, slapeloos, onzeker, onrustig en (in lichte mate) kwaadaardig. Het lijf schrikt zich rot na die halve eeuw en begint moeizaam en tegenspartelend te ontgiften. Jammer dan. Nu doorzetten. Over vier weken maken we de eerste balans op.