Vandaag gaat het over verjaardag.

Je bent op hem of haar gesteld. Je wil daar graag van getuigen. Maar met wat, anders dan met het gewone, gebruikelijke, voorspelbare? Hoe plezier je iemand die alles heeft? Je bent jaloers op anderen die achteloos een boek overhandigen – ‘Hier, ik heb gelezen dat het goed moet zijn’ – of een fles – ‘Pak aan makker, op je gezondheid hoor; dat het je wel moge bekomen’ – en tevreden met zichzelf doorlopen naar de eerste happen. Je speurt je brein af naar originele ideeën, pijnigt je hersens. Maar ze vallen onwillig stil, gehackte cellen zonder bruikbare oplossing. Waarom spreken we niet met z’n allen af dat een glimlach en een kus voldoende zijn? ‘Joh, dat je er bent, dat je de moeite neemt, dat is m’n grootste cadeau!’ Na veel twijfel en geaarzel geef je uiteindelijk de verkeerde fles, een al gelezen boek of verkeerd getimede kaartjes op de voorlaatste rij van een slecht gerecenseerd stuk. Terwijl je zoveel om hem geeft. Terwijl je zoveel van haar houdt. En al zo lang.