Vandaag gaat het over burger.

Vanaf 1994 ben ik als vrijwilliger bezig geweest met een betere plaats voor de moderne, goed opgeleide, zelfbewuste burger in ons democratisch systeem. Een keer in de vier jaar een hokje rood maken en dan maar zien wat de heren er van maken, dat past niet meer. Met anderen richtte ik onder meer een beweging op die zich niet voor niets 'de Gelukkige Burger' noemde. Want dat was het streven: mensen gelukkiger maken door ze als burger meer zeggenschap, meer inspraak, meer echte deelname aan het politiek proces te geven. En we waren zeker niet de enigen. Maar het moet gezegd: veel geholpen heeft het in Nederland niet. Nog altijd zijn het de oude en ouderwetse politieke partijen met elk hun eigen kliekjes die aan de eigen touwtjes trekken. En vervolgens de grootste moeite hebben ze een beetje fatsoenlijk aan elkaar te knopen. Zie maar weer de huidige kabinetsformatie. Het gevolg is dat steeds meer mensen het geloof en vertrouwen in 'de politiek' verliezen. Dat het anders kan bewijzen Trudeau in Canada en nu Macron in Frankrijk. Jong elan, vernieuwende ideeën, gelijke deelname van vrouwen, inbreng van honderden parlementsleden die niet uit de politiek maar uit de echte wereld komen, ze brengen kiezers er toe werkbare meerderheden te creëren, hopelijk met alle goede resultaten van dien. De zon schijnt vandaag in Europa niet voor niets.