Vandaag gaat het over ooglidcorrectie.

Een goede vriendin is met de jaren steeds verdrietiger gaan kijken. De oorzaak is niet in eerste instantie haar gemoedstoestand, het zijn haar oogleden die het 'm doen. Boven haar mooie, zachte ogen zijn de leden in de hoeken bijna onmerkbaar maar toch, over de glazen bolletjes gaan zakken. Helaas is het net niet zo erg dat haar uitzicht wordt belemmerd want anders had de verzekering betaald. Nu hebben hoge heren beslist dat het om een 'cosmetische ingreep' gaat. Ze moet dus zelf dokken voor een blijvend blije blik. Mij heeft ze gevraagd haar naar de kliniek en terug te rijden. Een hele eer, al vreet de wachttijd bij de dames plastisch chirurgen aan mijn spreekwoordelijke ongeduld. Op de stoel met slechte koffie beloer ik vanachter mijn krant de omzittende dames en probeer te raden voor welke vorm van lift, botox of filling op welk lichaamsdeel ze daar zitten. Moeilijk! En, met alle respect: eigenlijk is er geen beginnen aan. Niettemin komt mijn vriendin met een stralende lach onder haar grote zonnebril naar buiten. Op verzoek toont ze heel even haar gehavende ogen. Nog een weekje, dan is ze weer mooi. En zal iedereen in haar omgeving zeggen: wat is er met jou gebeurd?! Hoezo? Nou, je kijkt zo vrolijk. Welbesteed geld dus.


  • Facebook B&W