Vandaag gaat het over wonder.

De telefoon doet het niet. En daarmee ook internet niet. Geen mails of nu.nl, en ook, oh schrik, geen mawovrij versturen aan mijn dierbare lezers. Zou de eerste keer na 264 stukjes zijn dat ik verzuim. Dat nooit. Dan maar de ladder op. Naar zes meter hoog waar de telefoondraad onder het dak in huis komt. Vader speelt de held en de technicus ineen, al is hij geen van beiden. En hij ziet het al: draadje los. Komt waarschijnlijk door de louards, die grijze Franse muishuisratten die onze telefoonlijn al jaren gebruiken om van zolder naar de boom te komen. En er onderweg aan te knagen! Met gevaar voor eigen leven laat ik de ladder los en maak een stukje draad schoon dat ik een beetje lukraak in het plastic kastje van France Telecom steek. Alles over voor contact met de buitenwereld. En verdomd, de Livebox flikkert vrolijke groene lichtjes en Uitzending Gemist brengt ons Pauw! van gisteravond. Nu ik dat armzalige stukje draad een keer in m'n handen heb gehad, kan ik maar niet uit over het wonder. Dat al dat beeld en geluid, dat al die kleuren en al dat gebeuren glashelder en kraakvrij van over de hele wereld hier op deze afgelegen schapenwei via het trapezeto

uwtje van de woelrat binnenkomt, ik kan er met m'n pet niet bij, ik heb er - nu het er even niet was - de grootste bewondering voor gekregen.


  • Facebook B&W