Vandaag gaat het over onzegbare rede.

Ik droomde dat mijn vrouw rechtop in bed zat met een blocnote (kennen we dat instrument nog?) op haar knieën met daarop in haar mooie handschrift heel duidelijk geschreven: de onzegbare rede. Ze keek er ernstig naar en leek zich niet bewust van mijn aanwezigheid. Ik probeerde de droom te begrijpen. Ik ken de onzegbare rede als een term voor de diepere samenhang van dingen en gebeurtenissen die het verstand te boven gaat. Een andere betekenis is misschien wel deze: veel van wat gezegd zou kunnen of moeten worden, wordt niet gezegd. Zij het om politieke, maatschappelijke of persoonlijke redenen. Ik vroeg het mijn vrouw, per slot van rekening de gedroomde auteur. Het overkomt me, zei ze, dat ik wat er gebeurt of wordt gezegd niet meteen kan plaatsen, dat ik het eerst wil overdenken en er dus het zwijgen toe doe. Omdat ik nog niet zeker ben van mijn zaak. Of omdat ik er simpelweg zo gauw geen woorden voor kan vinden. Ik, de man die altijd wel een reden weet om een rede voor zegbaar te verklaren (en niet zelden te snel), ik luisterde, knikte en besloot

niets terug te zeggen.


  • Facebook B&W