Vandaag gaat het over jeugd.

In een angstaanjagend overvol Aix-en-Provence wandelen we door de winkelstraten naar de top-Japanner Naruto. Het is klokslag zeven uur. Als we langs de IKKS kledingwinkel lopen stappen een knap donker meisje en een lange jongen naar buiten, allebei een nog niet aangestoken sigaret in de mond en hun I-phone in de aanslag. Hij draait de deur in het slot en zij draait zich naar hem om. Even kijken ze elkaar breed lachend aan. In een flits zien we hoe blij en opgelucht ze zijn. Winkel dicht, zaterdagavond, vrij! Uit heel hun houding en gang spreekt hun souplesse, voelen we hun onbeschrijfelijke energie. Hoe pijnlijk is het verschil tussen hun niets ontziende zin in een lente avond uit en onze van winkelen vermoeide benen?! De late zon strijkt langs de okergele muren en zet het plein waar ze zich heen haasten in schitterend licht. Voorzichtig vinden we onze weg tussen honderden uitgelaten jongeren door. We weten het van vroeger: de meute is klaar voor een avontuur dat nog maar aan het begin zal zijn als wij al moe, maar dik tevreden, in bed liggen, Songfestival of niet.