Vandaag gaat het over lintjesregen.

Het regent pijpenstelen en het regent lintjes. 2800 dit jaar. Ga naar het gemeentehuis van je vriend, vrouw, man of collega, meld je bij de betreffende ambtenaar, lever daar alle bewijzen in van de goedertierenheid van je kandidaat die zijn of haar leven lang het geluk van de ander boven dat van zichzelf heeft gesteld en wacht geduldig af. Met een beetje mazzel komt dan de heerlijke dag dat je met hem of haar een afspraak kunt maken om in feestkledij te gaan koffie drinken, boswandelen, sjoelbakken of schilderijen kijken. Die heerlijke dag is vandaag, als je het stomverbaasde, maar intens blije gezicht van je dierbare ziet, die door jou hoogstpersoonlijk niet naar de sjoel maar naar het stadhuis wordt geleid. Gefopt! Surprise! En daar staat de burgemeester al te glimmen en komt de familie uit de schuilkelder om hem of haar op de zojuist gedecoreerde schouder te slaan. Eindelijk gerechtigheid. Grote kans dat je juist vanwege deze schone daad volgend jaar zelf aan de beurt bent. Zo wast de ene ridderhand de andere.