Vandaag gaat het over ei.

Mijn moeder kookte elke avond voor het naar bed gaan twee eieren keihard blauw voor mijn vader, die ze de volgende morgen om zes uur met grote schrokken en veel zout koud naar binnen werkte. Hij werd er 81 mee. Wij consumenten eten kleine kinderen in de vorm van het kalf van de koe en het lam van het schaap. Een ei is bij mijn weten het enige ongeboren kind dat we met smaak en overgave (mijn vader!) verorberen. Het ei, dat wonderlijk mooi ovaal, fragiel geheel, blijkt op duizend-en-een manieren perfect geschikt te zijn om ons tot heil te dienen. Voor vakantiewerk schouwde ik als twaalfjarige weken lang eieren die bij duizenden acht uur lang over een lopende band aan onze doodmo

eie ogen voorbij trokken. Slechts heel af en toe zat er een rotte bij. Als jonge journalist schreef en zong ik voor de lol de carnavalshit 'Hij, hij, hij, zij, zij, zij, wie was het eerst, de kip of het ei?' Zomaar wat Paasgedachten in een weekend dat alle tuinen tussen de buien door vol zijn van de opgewonden kreten van onze eigen kalfjes en lammetjes, op zoek naar: het ei.


  • Facebook B&W