Vandaag gaat het over viering.

We kennen het woord en het fenomeen van vroeger, van de Kerk: zondagsviering, Kerstviering, Eerste Heilige Communieviering. Vrijdag had mijn kleindochter van elf zowaar een viering op school. Een openbare school, maar toch, het heet een viering. En de kids spraken het woord uit alsof ze het de gewoonste zaak van de wereld vonden. Nou, prima toch. Wat vierden ze? Het leven. Met viertallen gaven ze op het zonovergoten schoolplein voor ouders, grootouders en vriendjes korte presentaties van landen. Compleet met aangepast eten en drinken. Leuk idee. Maar verreweg het leukste waren ze zelf. Super gemotiveerd, enthousiast en zichtbaar en hoorbaar blij met hun gezamenlijke prestatie en onze aandacht daarvoor. Wat een viering! Een genot om naar te kijken en te luisteren. Hoe fijn dat het onze (klein)kinderen zijn. Innig tevreden naar huis fietsend betrap je je op een diepe wens in de vorm van een originele gedachte: heus, het komt goed met de wereld.


  • Facebook B&W