Vandaag gaat het over klagen.

Ik klaag best wel. Het is een gesteldheid waarmee je moet oppassen dat je geen zeur wordt. Erger nog, een ouwe zeur. En dat terwijl er meer dan genoeg te klagen valt over de toestand in de wereld en de aard van de mensen. Veel van ons klagen is, als je er even over nadenkt, aanklagen. We weten het zelf beter, we voelen ons zelf meer en we laten dat weten. De heer T. te V.S. heeft daar voor zichzelf een complete klaagmuur opgebouwd. Steeds duidelijker wordt, dat dit aanklagen voortaan beter weer op basis van gegronde argumenten kan gebeuren. Dus weg met Twitter. Zal niet, maar toch. Sommige producten

veroorzaken nu eenmaal teveel schade. Resteert het klagen dat refereert aan de eigen positie of situatie. Het zelfbeklag. Mooi woord voor een lelijke aandoening waar hier te lande met name de neppoliticus W. aan lijdt. Mogen zowel T. als W. op zo kort mogelijke termijn beklagenswaardig zijn.


  • Facebook B&W