Vandaag gaat het over grijs.


Merkwaardig eigenlijk, dat uitgerekend de niet-kleur grijs staat voor de explosie van seksuele energie en fantasie die is losgemaakt in 'Vijftig tinten grijs'. Volgens recent onderzoek wordt 68% van de Nederlanders grijs. En aangezien de overige 32% volgens mij kaal is, levert dat in de grijze miezer die uit grijze wolken op ons grijze asfalt valt, geen al te vrolijk straatbeeld op. Blijf maar binnen, zegt dat beeld, en, na ‘Vijftig tinten grijs’: blijf maar in bed. Naar het schijnt, is nu het gen ontdekt dat verantwoordelijk is voor de afbraak van melanine, het pigment dat kleur geeft aan het menselijk huid en haar. Dat geeft hoop op een kleurrijker Nederland. Ooit. Maar meestal hoor je na zo'n bericht nooit meer iets. Is in dit geval is dat niet zo erg. Dat we allemaal ooit aan de beurt komen, qua grijs of kaal, heeft iets mooi nivellerends en geruststellends. Ook gij, Brutus! Bussen vol hoogblonde, oplichtend paarse of matzwart glanzende bejaarden, joelend van jeugd op weg naar de Kerstmarkt in Düsseldorf, dat past niet in ons cultuurbeeld. Daar hebben we Hollywood voor. En Trump.