Vandaag gaat het over garderobe.


Het bezoek belt aan. 'Wat leuk dat jullie er zijn. Blij je te zien!' 'Wij jullie ook.' 'Zal ik de jassen aannemen?' 'Graag. Het is toch frisser dan je zou denken.' En ze keert je een mooie koele wang toe voor de befaamde halve kus. En met een klein stapje terug maakt ze ruimte om haar jas uit te doen, terwijl jij met licht geheven armen klaar staat. Fijner is het nog als ze zich een halve slag draait en de mantel soepel van haar schouders laat glijden, in de vaste overtuiging dat jij deze opvangt. Met de jas komt de warmte van haar lichaam mee, heel even langs je gezicht als je haar jas over de hanger drapeert. Draagt ze een jack, omdat ze op de fiets is, dan is de intimiteit van dit magisch ritueel ver te zoeken. Een lange, zachte mantel is het beste. En in de zomer? Op een warme zomeravond merk je hoeveel de mensen in zuidelijke landen in dit opzicht missen. Ja, ze hebben de warmte van de zon, maar ook: ze missen de warmte van de garderobe. Mooi woord: garde-robe. Ik bewaak je kleding. Bij mij ben je safe.


  • Facebook B&W