Vandaag gaat het over wonder.

Ik schreef woensdag dat we misschien op zoek moeten naar een wonder dat ons wat lust biedt naast de lasten van de oude dag. Uit de reacties blijkt dat er vele soorten wonderen zijn, de een wel wat wonderlijker dan de ander. Een hond kan al zo'n wondertje zijn. Deels, denk ik dan toch. Alles lezen en luisteren wat je nog had liggen, schrijft iemand. Zeker, maar daar gaat een wonder aan vooraf. Het wonder namelijk, dat je leert en accepteert dat je eigenwaarde juist in deze fase een grote rol kan spelen, dat je uiteindelijk voor jezelf belangrijk moet durven zijn, los van je omgeving. Wel een opgave die voor de gemiddelde man een stuk zwaarder is dan voor de vrouw. Mijn vrouw (die dit al heel lang weet en er naar leeft) wees me op haar 93-jarige tante in Canada die al decennia en nog steeds cruises maakt tijdens welke ze fanatiek black jackt teneinde tijdens de reis het geld te verdienen voor de volgende. En daar in slaagt! Briljant. Toevallig stond in de krant het relaas van een Nederlandse vrouw die, eenzaam en alleen, huis en haard heeft verkocht, met voldoende opbrengst om voor zes jaar continu op cruise te gaan. Wat een heerlijkheid, liet ze weten, nooit meer wassen en boodschappen, altijd lieve bediening, schone lakens, gezelligheid en uitzicht. En daarna? Dan ziet ze wel weer verder. Wie dan leeft, wie dan zorgt. Wellicht springt ze na een jaar overboord. Zo niet. Dan heeft ze een wonder verricht met haar voltooid leven. Nu ik nog.