Vandaag gaat het over voltooid leven.

Wat is dat eigenlijk, een voltooid leven? Is dat je gevoel (of de wetenschap) dat je alles gedaan hebt wat je wilde, dat je je talenten ten volle hebt ontplooid, dat je 'het' hebt bereikt, dat je succesvol bent geweest, gelukkig was? Wil 'voltooid' zeggen dat er een tooi op je hoofd gezet kan worden, zo van: goed gedaan, man, ga nu maar lekker genieten en uitrusten? Tja, en daar zit 'm nou net nou de kneep. Want daar is ineens de westers-moderne mens die een leven lang gewend is 'er toe te doen', gehoord te worden, belangrijk te zijn, nou ja, in ieder geval dat te denken, actief te zijn, geliefd ook of bewonderd, als het even kan. En daar zit dan die mens met zijn voltooide leven, eenzaam op de bank, stilte om hem heen, niemand die belt, niemand die luistert, zo saai als de pieten, kan geen krant of tv tegenop. Want wat is de zin van te weten als de ander niet weet dat je weet? Die zin moet je leren en dat leerden we nou juist niet. En als dan ook nog het bot gaat kraken en de rug zich verzet tegen recht en de ogen tranen en het hoofd gaat zweven boven een stijve nek en de uitputting van een leven lang teveel toeslaat, ja, dan moet er een wonder gebeuren wil je niet steeds vaker in jezelf denken: geef mijn portie maar aan fikkie. Misschien moeten we wel op zoek naar dat wonder.


  • Facebook B&W