Vandaag gaat het over geluk.

Dat wil zeggen: over de manier waarop we omgaan met geluk (ik had bijna geschreven: dealen met geluk, maar dat is taalvervuiling). Gelukkig zijn staat wereldwijd vooraan op het wensenlijstje van de mens. Wij streven allemaal naar geluk. Wat het precies is, weten we niet en het is natuurlijk ook voor ieder anders, maar om ‘gelukkig’ te worden en te blijven zijn we bereid te leren, te werken, te trouwen, te scheiden, te veranderen, te liegen en bedriegen, ja, soms zelfs om te sterven. Er zijn veel mensen die moeite hebben met geluk, angst hebben om gelukkig te zijn. Ik ben er zelf een. Ik kan slecht jarig zijn, cadeaus appreciëren, gelukwensen in ontvangst nemen, blij zijn, tevreden zijn met de staat waarin ik verkeer, met het weer, met mijn omgeving, met mijn beslissingen, met wat ik heb gedaan, met wat ik nog kan doen. Voor ik het weet bezwanger ik mezelf en mijn omgeving met onlustgevoelens, met oprispingen van ontevredenheid die ik zelf niet kan plaatsen. Gelukkig worden is een strijd die we allemaal dagelijks voeren, maar voor de een is het gevecht zwaarder dan voor de ander. Ik kan jaloers zijn op mensen die ogenschijnlijk simpelweg gelukkig zijn met wie ze zijn, met wat ze hebben en met wat ze doen. ‘Blije prei’, roep ik dan gauw. Ja, zo schiet het lekker op.


  • Facebook B&W