Vandaag gaat het over baby's.


Vandaag gaat het over baby's. Baby's zijn schattig (zegt oma) en pittig (opa). Opa bedoelt dat het logeren van de baby van de week best pittig is, want een aanslag op lijf en leden en vrije tijd, terwijl oma verontwaardigd vaststelt dat de mate van schattigheid ('Kijk toch eens, die ogen!) elke opoffering waard is. Ze hoeven er geen ruzie om te maken, want het is allemaal een kwestie van biologie. Hij is geboren om te zorgen voor, zij om te zorgen punt. In onze jaren proberen we uit alle macht aan deze Darwinistische queeste te ontsnappen, en niet zelden met succes, maar zodra het opa- en oma-stadium intreedt, is het uit met de pret. Hij beziet het eerste kruipen met meelevende blik vanachter zijn krant/I-pad, zij kan niet lezen van de tranen in haar ogen. Vorige week hadden we er twee. Baby's. Tweeling van 9 maanden. Na 48 uur en twee ultrakorte nachten waren we gesloopt en verheerlijkt. Ieder op onze eigen manier.