Vandaag gaat het over zelfredzaamheid.

Wat een naar en lelijk woord. Maar de inhoud is zo actueel als de Brexit. Wie zichzelf niet kan redden, is in onze maatschappij zwaar de pineut (wat dan weer een mooi woord is). Kraan lek? Krijg er maar eens een loodgieter bij. Thuiszorg? Stofzuig tot je er bij neer valt. De huisarts is een 'u-komt-maar-naar-mij-toe'-arts geworden, de klantenservice kent geen klanten, neemt niet op en biedt geen service, de ene organisatie na de andere is überhaupt (niet echt een fijn woord) niet meer telefonisch aanspreekbaar. Als je na uren zwoegen je winterconcertjes hebt weten te boeken, meldt de afrekening 15 euro administratiekosten voor het werk dat je zelf deed, en je moet op internet met haviksogen naar de hotels, vakantiehuizen, cruises en aanverwante droomreizen kijken om niet in een heel andere wereld terecht te komen dan je had geboekt. Waar zijn de reisbureaus gebleven? Waarom hebben we die lieve mevrouwen gedumpt voor een paar tientjes korting en een hartaanval aan sores? Mijn zwager voorspelt dat je straks je eigen begrafenis moet doen. Kist achterin de auto, naar de begraafplaats, gat graven, kist erin, jij erin, deksel erop, schietgebedje, kogel of pilletje. Steeds meer zelfdodingen in Nederland, meldt het nieuws. Zelfredzaamheid van de verkeerde kant.


  • Facebook B&W