Vandaag gaat het over huismus.

Je moet zelf wat ouder zijn geworden om het fenomeen zowel bij jezelf als in je omgeving te onderkennen: de oudere man verandert in een huismus (ja, ja, uitzonderingen daargelaten) en de oudere vrouw laat hem daar lekker zitten in zijn leunstoel bij het raam met zijn krant of z’n puzzeltje en ze trekt erop uit. Je ziet ze overal in de cafés, de theaters, de bioscopen, de musea en de restaurants, twee vriendinnen gelukzalig aan de klets, zo niet hele groepen tegelijk. Als je er als man alleen, de handen diep in de zakken van je lange jas, langs slentert, merk je hoe jaloersmakend vrolijk, ja, op het uitbundige af, ze zijn. Het is natuurlijk allemaal goed te verklaren. Even kort door de bocht: de man was vroeger zijn hele leven buiten de deur, veerkrachtig maar jachtig, en verlangt van zijn oudere dag toch vooral peace and quiet. Zijn vrouw die – in de donkere dagen voor het feminisme – jarenlang heeft thuis gezeten, wil er dolgraag uit. Niets erger dan dag in dag uit tegenover een knikkebollende ex-beau naar de mussen in de tuin te kijken. Dus ging mijn vrouw onlangs in een week tijd twee keer naar de Ziggo Dome. Eerst met mijn dochter naar Racoon, toen met een heel stel naar Madonna. Ik moest er niet aan denken. Heerlijk thuis, het rijk alleen, de huisbroek aan, de sloffen ook, de ogen even dicht.


  • Facebook B&W