Vandaag gaat het over appen.


Aan het appen gaat denken, dromen, spreken, schrijven, op de post doen, faxen, bellen, sms’en, mailen, facebooken, skypen, facetimen en twitteren vooraf. Het appen is de laatste loot aan de overladen stam van de communicatieboom. En dan laten we het irisscannen, fingerprinten, noseblowing, eyelashen, liplicken en breathtaken als aanstormende media om ons bekend te maken maar even buiten beschouwing. Appen is fijn want het is snel en het is gratis. Tot voor kort had ik een apploos sim only abonnementje op een piepklein Nokia'tje van 29.95 dat futloos schuilging onder de zooi in mijn bureaulade. Maar nu heb ik de oude I-phone 5 van mijn vrouw. En zie ik op de Park Mobile precies waar ze hoe lang parkeert! Waarop ik haar app waar ze blijft. Waarvan ze sacherijnig wordt. Waardoor ik het ding weer uitzet en weg leg. En ik zingzeg een old song met een nieuwe toon: App me, shake me, anyway you want me.