Vandaag gaat het over radicaliteit.


Niet die van IS. Maar die van onszelf. De Duitse filosoof Peter Sloterdijk schreef in 2014 het boek ‘Je moet je leven veranderen’. En hij bedoelde dat letterlijk. Oefenen in houding, moraal en gedrag. Niet zo maar iets menen en roepen, maar eerst leren, weten, kennen, testen, en pas dan. Nu is er het boek ‘De kanarie in de kolenmijn’ van Ewald Engelen en Marianne Thieme. Het vogeltje is op sterven na dood, schrijven ze. En ze bedoelen ons: ons denken, ons handelen, ons stelsel. De schrijvers pleiten voor, nee, smeken om een radicale koerswijziging. We moeten het met z’n allen helemaal anders gaan doen willen we overleven. En ze komen met radicale, maar praktische adviezen. Gisteren knalde een klein roodborstje tegen ons raam en lag voor dood op de grond. Mamma roodborst kwam kijken – hoe lief – en gaf het op. Maar een hele tijd later vloog het beestje ineens toch weg. Moet met een kanarie ook kunnen, hopen we dan maar.